Kwijtschelding voor wie?

Gisteren mocht bankiers- en multinationalvriend Jeroen Dijsselbloem in Buitenhof pleiten voor kwijtschelding van belastingschuld voor alle bedrijven. Een volstrekt verkeerd signaal, wat mij betreft.

Als eenmans-fietsenmaker betaal ik keurig ieder kwartaal mijn omzetbelasting, ook in coronatijd. Belastingschuld heb ik niet en ook nooit gehad. Met een schoon geweten ben je dus een dief van je eigen portemonnee.

Jaren geleden mocht ik, als mede-eigenaar van een fietskoeriersbedrijf, een paar keer meedoen aan een Europese aanbesteding van een middelgrote Nederlands gemeente. Die wonnen we, maar daarvoor moesten we een lange reeks documenten overleggen, waaronder een verklaring van de belastingdienst dat alle belastingen altijd op tijd waren betaald. Kon je dat niet overleggen, dan werd je uitgesloten van de aanbesteding. In modern babbeljargon: een 'knock out' criterium.

Nu weten we al dat voor de ING andere criteria gelden. De bank won onlangs een aanbesteding en is weer huisbankier van het rijk. Driekwart miljard boete en een ex-topman die strafrechtelijk wordt vervolgd waren hierbij kennelijk geen 'knock out' criterium.

Dijsselbloem wil het simpel houden. Dat kan. Alleen overheidssteun en -subsidie voor bedrijven die keurig op tijd hun belasting betalen. En als overheid doe je alleen zaken met bedrijven van onbesproken gedrag. Hoe simpel kan het zijn?

Reageer

Let op: HTML wordt niet vertaald!